Jak w deszczowym kraju może zabraknąć wody

To jest artykuł przetłumaczony maszynowo. Oryginalna wersja jest dostępna w języku angielskim.

Ostatnia aktualizacja: 25 października 2026 · 15 min czytania

Most w zbiorniku

Na początku października, gdy woda w zbiorniku Wimbleball na Exmoor wciąż opadała, wyłoniła się z niej konstrukcja zwana Bessom Bridge. Agencja Środowiska (Environment Agency) zamieściła jej zdjęcie w komunikacie opublikowanym 8 października. Komunikat wyjaśniał, że sześć dni wcześniej agencja wydała spółce South West Water zezwolenie suszowe (drought permit) dla tego zbiornika, a samo zezwolenie jest małą lekcją tego, jak w Anglii przemieszcza się woda.

Poniżej zapory Wimbleball zwykle oddaje do rzeki Haddeo stały, tak zwany przepływ kompensacyjny (compensation flow), czyli gwarantowany zrzut, który ma utrzymać przy życiu małą rzekę poniżej tamy. Na mocy zezwolenia spółka może ten przepływ wstrzymać, ale tylko wtedy, gdy dalej w dół biegu wypuszcza co najmniej taką samą objętość wody, by podtrzymać rzekę Exe, z której pobiera się wodę dla wodociągów publicznych. W praktyce jeden zrzut wykonuje pracę, którą zwykle wykonują dwa, i ze zbiornika ubywa mniej wody. Agencja wyjaśnia, że pomoże to zachować to, co zostało w Wimbleball, a zezwolenie obwarowano warunkami, które mają chronić obie rzeki i żyjącą w nich przyrodę.

Część wody z Wimbleball, która należy do South West Water, trafia do kranów przez rzekę. Gdy przepływ w Exe spadnie poniżej ustalonego progu, South West Water musi wypuszczać wodę ze zbiornika, aby jej stacje uzdatniania w Pynes i Allers mogły nadal czerpać z rzeki. Według agencji zbiornik zaopatruje 390 000 osób. 4 października był wypełniony w 18%, wobec 30% rok wcześniej. 22 października South West Water podawała już 13%. Agencja powiedziała wprost, że samo zezwolenie nie wystarczy, by zabezpieczyć dostawy.

15 października rząd ogłosił w części Kornwalii, Devonu, Dorsetu, Somersetu oraz Sussexu Wschodniego i Zachodniego dotkliwą suszę, najwyższy stopień, jaki można ogłosić. To obszary zależne od Wimbleball, od kilku mniejszych zbiorników w południowym Devonie i zachodniej Kornwalii oraz od zbiornika Ardingly w Sussexie Zachodnim, który 18 października był wypełniony w 17,1%. 15 października agencja poinformowała też, że susza wciąż obejmuje 82% Anglii. Urzędnicy podali, że południowy wschód i południowy zachód kraju mają za sobą najsuchszy okres od kwietnia do września od ponad stu lat. „Susza na tym poziomie to coś, czego nie doświadczyliśmy od dziesięcioleci” – powiedziała minister środowiska Angela Eagle.

Anglia słynie z deszczu, a zagadka polega na tym, jak taki kraj dochodzi do zakazów podlewania wężem i do rozstrzygania, która rzeka dostanie wodę. Suszę sprowadziła pogoda. To, czy susza zamieni się w niedobór wody w kranach, zależy od czegoś mniej widocznego: od marginesu między wodą, na którą dany obszar zaopatrzenia może liczyć w złym roku, a wodą, którą zużywają jego mieszkańcy. W 2026 roku dostawy były najbardziej zagrożone w miejscach takich jak Wimbleball, gdzie margines opierał się na jednym zbiorniku podtrzymującym jedną rzekę.

Jak woda trafia do kranu

Angielskie krany czerpią z trzech połączonych ze sobą źródeł: z rzek, ze zbiorników i z wody zgromadzonej pod ziemią w skałach. Na południowym zachodzie woda pitna pochodzi głównie z rzek i z 23 zbiorników. Wiele z nich jest małych i obsługuje okoliczne doliny, a South West Water wspiera je trzema dużymi, które nazywa swoimi „zbiornikami strategicznymi”: Colliford, Roadford i Wimbleball.

Z niektórych zbiorników woda płynie rurociągiem prosto do stacji uzdatniania. Wimbleball, który South West Water dzieli z Wessex Water, zaopatrującą z niego część odbiorców w Somersecie, działa w przypadku South West Water inaczej. Jej udział jest wpuszczany do Exe i pobierany z powrotem w Tiverton i w Exeterze. Właśnie dlatego w 2026 roku opróżniał się szybciej niż dwa pozostałe zbiorniki strategiczne. Colliford i Roadford też zasilają rzeki, Fowey i Tamar, ale przepływ w tych rzekach nie spadł poniżej progów zrzutu tak szybko jak w Exe. To, jak szybko opada zbiornik, zależy od rzeki poniżej niego i od zasad wypuszczania do niej wody, a także od deszczu, który pada na jego własną zlewnię.

W Sussexie rachunek wygląda jeszcze inaczej. Ardingly i jego siostrzany zbiornik Arlington mogą razem pomieścić do 8300 milionów litrów i dostarczają 8% wody pitnej, którą zapewnia South East Water. Spółka pompuje też miliony litrów dziennie z odwiertów sięgających warstw wodonośnych. Zbiornik, który daje mniej niż jedną dziesiątą wody spółki, może więc mimo to wpędzić okręg w dotkliwą suszę, bo przez niego biegną dostawy do konkretnych miast, między innymi do Haywards Heath i Uckfield. Ardingly napełnia się wodą z rzeki Ouse, zwykle od października do kwietnia, kiedy deszcze są obfitsze, a rzeki niosą więcej wody.

Wody podziemne rządzą się wolniejszym zegarem. Warstwa wodonośna to warstwa skały albo piasku i żwiru, której połączone ze sobą pory i szczeliny gromadzą wodę i pozwalają jej wypływać do studni i źródeł. W Zjednoczonym Królestwie warstwy wodonośne odnawiają się zwykle zimą, a ponieważ powoli reagują na zmiany opadów, lepiej niż rzeki przetrzymują suche okresy. Ta powolność działa też w drugą stronę. Deszcz, który spada po długim okresie bez opadów, musi najpierw nasączyć glebę, zanim większa jego część dotrze do skały, dlatego pod koniec października agencja wciąż odnotowywała spadek poziomu wód podziemnych w wielu punktach pomiarowych, choć deszczowa pogoda trwała już od dwóch tygodni.

Jest jeszcze druga strona bilansu, czyli to, ile wody zużywają ludzie. Thames Water podaje, że w lipcowym upale jej klienci w Londynie i w dolinie Tamizy zużywali około 100 milionów litrów dziennie więcej niż zwykle. Domy z wodomierzami zużywają też mniej: przeciętna osoba z wodomierzem zużywa 122 litry dziennie, a osoba bez wodomierza 171. Według raportu agencji za okres od 16 do 22 października chłodniejsza pogoda i zakazy podlewania wężem ustabilizowały popyt, choć w niektórych rejonach wciąż był wyższy, niż oczekiwano.

Gdy złożyć te elementy w całość, susza okazuje się zjawiskiem lokalnym. Deszcz, przepływ w rzece, zasady rządzące zrzutami ze zbiorników, stan warstw wodonośnych i ilość wody płynącej z domowych kranów spotykają się w jednej strefie zaopatrzenia, a ta strefa albo ma wodę w zapasie, albo nie.

Próba

W skali kraju rok dotarł do lata w niezłej kondycji, mimo suchej wiosny. Na początku lipca zbiorniki w całej Anglii były wypełnione w 83%, około 2% poniżej wieloletniej średniej dla tej pory roku. Potem przyszedł najsuchszy lipiec w Anglii od początku pomiarów w 1836 roku, z 10% normalnych opadów. Lato w Zjednoczonym Królestwie jako całość było według wstępnych danych najcieplejsze w historii pomiarów, ze średnią temperaturą 16,5°C. Mokra końcówka sierpnia sprawiła, że sezon nie pobił rekordu w statystykach opadów, choć ich sumy pozostały poniżej średniej.

29 lipca agencja objęła statusem suszy ponad połowę Anglii, w tym Londyn. Zakazy podlewania wężem wprowadzała potem spółka po spółce i pod koniec września żyło pod nimi około 30 milionów ludzi.

Prowadzona przez agencję mapa statusu suszy to tylko jedna z kilku etykiet. Każda spółka wodociągowa ocenia też własną sytuację na operacyjnej skali od 1. do 4. poziomu suszy. W październiku South West Water umieszczała swoją strefę Wimbleball na poziomie 3., a South East Water na tym samym poziomie umieszczała swoje strefy Eastbourne i Haywards Heath.

Kto o czym decyduje w czasie suszy

Agencja Środowiska opisuje stan danego obszaru w czterech stopniach: przedłużający się okres suchej pogody, susza, dotkliwa susza oraz wychodzenie z suszy. To oceny stanu rzek, wód podziemnych i zbiorników. Ograniczenia nakładają inni, na mocy innych uprawnień. Zakaz podlewania wężem, formalnie tymczasowy zakaz użytkowania (temporary use ban), wprowadza sama spółka wodociągowa, gdy uzna, że grozi jej poważny niedobór wody, a prawo daje jej zamkniętą listę zastosowań, których może zakazać: od podlewania ogrodu czy mycia prywatnego samochodu przy użyciu węża po napełnianie przydomowego basenu lub ozdobnej fontanny. Zezwolenie suszowe, wydawane przez Agencję Środowiska, zmienia ilość wody, jaką spółka może pobrać z rzeki albo musi do niej wypuścić. Nakaz suszowy (drought order) idzie dalej. Wniosek składa spółka, a decyzję podejmuje minister. Jeden z rodzajów nakazu zakazuje tak zwanego zużycia wody na cele inne niż niezbędne (non-essential use), co obejmuje firmy, których zakaz podlewania wężem nie dotyczy.

W październiku deszcz wrócił, ale było go za mało. Do końca tygodnia objętego raportem agencji z 23 października Anglia otrzymała 52% normalnej sumy październikowych opadów, mimo drugiego z rzędu tygodnia mokrej pogody. W tygodniu kończącym się 20 października zasoby zbiorników całej Anglii utrzymały się na poziomie 54%, a jednak w dwóch trzecich pojedynczych zbiorników lub grup zbiorników poziom wciąż spadał. Agencja sama przestrzegała przed pochopnym odczytywaniem tych liczb. Część niskich stanów wynikała z planowanych prac konserwacyjnych i wyłączeń, a zbiornik Kielder prowadzono według nowej reguły eksploatacji, która zostawia więcej miejsca na wody powodziowe, więc nie każdy zbiornik, który wyglądał na pusty, był ofiarą suszy. 23 października, już po zebraniu tych danych, sztorm Austen, pierwszy nazwany sztorm sezonu, przyniósł Kornwalii i Devonowi niszczycielski wiatr i okresy ulewnego deszczu. Ile z tego deszczu dotarło do zbiorników, miały pokazać dopiero kolejne cotygodniowe dane.

Na najostrzejszym końcu skali spółki prosiły o większe uprawnienia. South West Water wystąpiła 6 października o nakaz, który zakazałby części firm w Mid Devon oraz w niektórych rejonach East Devon i Dorsetu zużycia wody na cele inne niż niezbędne. South East Water złożyła wniosek o podobny zakaz 2 października. Wnioski Southern Water z 31 lipca, w tym jeden o nakaz dotyczący rzeki Test, 22 października wciąż czekały na decyzję ministra. Tymczasem minister do spraw wody Emma Hardy poleciła agencji, by na obszarach dotkliwej suszy stawiała zaopatrzenie ludności na pierwszym miejscu wszędzie tam, gdzie nie da się uniknąć kompromisu z przepisami środowiskowymi. Rzeki już za to płaciły. Do 22 października agencja potwierdziła w 2026 roku 411 incydentów środowiskowych związanych z suszą i suchą pogodą, więcej niż w całym 2022 czy 2025 roku, w tym 106 przypadków śnięcia ryb.

Margines w liczbach

Spółki wodociągowe w Anglii planują dostawy obszar po obszarze. Każda strefa zasobów wodnych (water resource zone) to wycinek mapy korzystający z tych samych źródeł i każda musi wykazać, że w warunkach suszy zaspokoiłaby popyt z dodatkowym buforem na niepewność, który branża nazywa docelową rezerwą (target headroom). Strefa ma deficyt, gdy woda, którą może dostarczyć w czasie suszy, nie pokrywa prognozowanego popytu powiększonego o ten bufor. Margines to wszystko, co zostaje: zapas wody, którym strefa dysponuje w złym roku.

W listopadzie 2025 roku Agencja Środowiska opublikowała audyt wyników spółek w roku 2024/25. Był to rok bardziej mokry niż 2026. Mimo to w 18 obszarach wciąż były kłopoty z równoważeniem podaży i popytu. Ponad połowa wszystkich stref wykazała mniejsze nadwyżki, niż prognozowały ich spółki. Agencja przypisała to popytowi wyższemu od prognoz, po części dlatego, że spółki nie robiły dość, by nim zarządzać, a w niektórych przypadkach opóźnieniom nowych projektów zaopatrzenia. Wiele inwestycji obiecanych na lata 2020–2025 się opóźniło, co, jak ostrzegała agencja, mogło osłabić odporność na suszę. Jej ogólny werdykt brzmiał tak, że w całej Anglii w większości stref w czasie suszy dostępnej nadwyżki wody było mniej, niż planowano. Audyt ma zasięg krajowy i nie wyróżnia strefy Wimbleball. Pokazuje natomiast, że zanim w lipcu zawiódł deszcz, nadwyżki na wypadek suszy były już poniżej planu, po części dlatego, że zarządzanie popytem i nowe inwestycje w zaopatrzenie zostały w tyle.

Jedną z dużych strat, które spółki mogą ograniczyć, są wycieki, a ich historię łatwo źle odczytać. Ekonomiczny regulator branży, Ofwat, prowadzi wieloletni rejestr dla Anglii i Walii, mierzony w milionach litrów traconych dziennie. To dwie serie zszyte w jedną. Według starszych metod wycieki wynosiły 5112 milionów litrów dziennie w roku 1994/95 i około 3100 w roku 2016/17. Potem zmieniono definicję. Według obecnej, stosowanej od roku 2017/18, wynosiły 3319 milionów litrów dziennie w 2017/18 i 2968 w 2023/24. Ofwat zaznacza na swoim wykresie przerwę między latami 2016/17 a 2017/18 i za w pełni porównywalne uznaje tylko lata od 2017/18, więc skoku między tymi dwoma latami nie należy odczytywać jako nagłego pogorszenia stanu rur.

Dla samej Anglii agencja oszacowała wycieki w roku 2024/25 na 2617 milionów litrów dziennie. Był to najniższy poziom od ponad 20 lat. Była to też niemal co piąty litr całej wody wtłoczonej do sieci i wciąż więcej, niż prognozowały plany samych spółek. Cele wyznaczone przez Ofwat mają do roku 2029/30 obniżyć wycieki w Anglii i Walii do około 2294 milionów litrów dziennie.

Wycieki trudno wytropić, bo większości z nich nie widać. Thames Water podaje, że około 95% traconej przez nią wody ucieka przez nieszczelności ukryte pod ziemią, a latem 2026 roku spółka naprawiała ponad 1000 wycieków tygodniowo. Rury też wymienia się powoli. Tempo odnawiania magistral wodociągowych spadło z około 0,6% rocznie w roku 2011/12 do około 0,1% w 2023/24. Ofwat przekonuje, że wiek słabo świadczy o stanie rury, jeśli była konserwowana, a badania branżowe wykazały, że niektóre rury mogą przetrwać 160 lat. Tak czy inaczej wycieki to pokrętło, które obraca się latami. Nikt nie zakręci go na suchy sierpień, więc wycieki, z którymi spółka wchodzi w suszę, to część marginesu, który już wydała.

Jak poszerzyć margines

Drugi sposób na poszerzenie marginesu to znalezienie większej ilości wody. Od 1992 roku w Anglii nie oddano do użytku żadnego nowego dużego zbiornika, a do 2025 roku ludność Anglii wzrosła w tym czasie o 21%. Pojemność retencyjna nie stała jednak w miejscu. Essex & Suffolk Water wydała 150 milionów funtów na powiększenie zbiornika Abberton o 58%, co pozwala zmieścić w nim dodatkowe 15 miliardów litrów, a South West Water od 2008 roku przekształciła w zbiorniki cztery dawne kamieniołomy.

Nowe zbiorniki powstają długo. Havant Thicket, przedsięwzięcie spółek Portsmouth Water i Southern Water, czyli zbiornik na 8,7 miliarda litrów, ma pozwolenie na budowę od 2021 roku. Anglian Water i Cambridge Water liczą, że w 2036 roku ukończą zbiornik w Fenlandii, wciąż na etapie planowania, a Anglian zamierza uruchomić zbiornik w Lincolnshire do 2040 roku. Ustalenia Ofwatu dotyczące wydatków na lata 2025–2030 obejmują nowe zbiorniki w ośmiu hrabstwach oraz przekształcenie kamieniołomu w Somersecie, które razem mogłyby dostarczać 670 milionów litrów dziennie, gdy zostaną ukończone, już po 2030 roku.

Jak rachunek za wodę płaci za zbiornik

Co pięć lat Ofwat ustala, ile każda spółka w Anglii i Walii może wydać i ile może za to pobierać od klientów. Na lata 2025–2030 przyjął, że średnie łączne rachunki za wodę i ścieki wzrosną z 440 funtów rocznie w roku 2024/25 do 597 funtów w 2029/30, czyli o 36% przed uwzględnieniem inflacji. Podwyżki bardzo różnią się między spółkami: klientów South West Water czeka wzrost o około 23%, klientów Wessex Water o około 21%. Klienci mają być chronieni, jeśli prace nie zostaną wykonane. Mechanizm zwrotu oddaje w postaci niższych rachunków pieniądze za każdą inwestycję niezrealizowaną w całości i na czas, a w przypadku Southern Water i Thames Water Ofwat orzekł, że klienci nie zapłacą za część planowanych prac, dopóki harmonogram planów tych spółek nie stanie się jaśniejszy. Ustalenia wciąż się zmieniają. W sierpniu 2026 roku Ofwat wstępnie zgodził się, by pięć spółek, w tym Wessex Water i South East Water, od 2027 roku dodatkowo podniosło rachunki, a ostateczna decyzja ma zapaść w grudniu. W październiku zaproponował obniżenie rachunków do roku 2029/30 łącznie o 240 milionów funtów netto za słabe wyniki w roku 2025/26.

Rury łączące różne miejsca też są marginesem. Wessex Water może odwrócić przepływ w swoim głównym rurociągu magistralnym biegnącym przez Somerset, tak by odbiorcy zwykle zaopatrywani ze źródeł na Exmoor dostawali zamiast tego wodę podziemną z Wiltshire, gdy w Wimbleball i sąsiednim Clatworthy robi się mało wody. Ceną jest twardsza woda w kuchniach w Somersecie. Przed 2022 rokiem ostatni raz spółka robiła to przez dłuższy czas zimą 2003/04.

Ile marginesu wystarczy, to wybór polityczny, a Anglia ma na to oficjalną odpowiedź. Do roku 2039/40 systemy zaopatrzenia w Anglii mają być na tyle odporne, by roczne prawdopodobieństwo, że susza wymusi ograniczenia awaryjne, takie jak uliczne punkty poboru wody, wynosiło nie więcej niż 0,2%, czyli raz na 500 lat. Zakazy podlewania wężem mogą nadal zdarzać się częściej. Sam ten cel dodaje 630 milionów litrów dziennie do zapotrzebowania kraju.

Długoterminowe planowanie agencji przedstawia całą lukę w ostrzejszej postaci. Jej scenariusz bezczynności (Do Nothing) zakłada, że spółki zrealizują swoje plany do 2030 roku, a potem nie zrobią już nic więcej, a do tego wysoki wzrost liczby ludności, zmianę klimatu, standard raz na 500 lat oraz najambitniejsze ograniczenia poboru wody z rzek przewidziane w planach spółek. Przy tych założeniach do 2055 roku publicznym wodociągom mogłoby brakować do 5000 milionów litrów dziennie. To scenariusz, a nie prognoza. Jego największa pojedyncza część, 2600 milionów litrów dziennie, to woda, której spółki musiałyby przestać pobierać z rzek i z wód podziemnych. W regionie West Country 182 z 260 milionów litrów dziennie dodatkowego zapotrzebowania w latach 2030–2055 to potrzeby środowiska. Agencja oczekuje, że około 60% luki zostanie zamknięte dzięki ograniczeniu popytu i wycieków, a 40% dzięki nowym źródłom zaopatrzenia.

Z perspektywy Wimbleball te liczby z planów opisują znajomy kompromis. Zezwolenie na Haddeo sprawia, że mała rzeka przez suchy sezon obywa się bez gwarantowanego przepływu, by w zbiorniku zostało więcej wody na potrzeby zaopatrzenia. Największa liczba w krajowym planie to woda, którą trzeba na stałe oddać rzekom, a margines trzeba zbudować na tyle duży, by suchy rok nie wymuszał za każdym razem kompromisu takiego jak na Haddeo.

Yorkshire, 1995

Anglia już raz widziała, jak margines niemal puszcza. W sierpniu 1995 roku dziennik „The Christian Science Monitor” donosił, że fala upałów przyniosła najsuchsze angielskie lato od 1727 roku i że opozycyjna Partia Pracy obwinia niedawno sprywatyzowane spółki wodociągowe. Yorkshire uznano za obszar suszy 21 sierpnia. Gazeta przypominała, że przy prywatyzacji branży rząd zapewniał, iż przyszłe niedobory są mało prawdopodobne, bo spółki będą musiały podejmować działania zapobiegawcze.

Yorkshire Water wprowadziła zakaz podlewania wężem w lipcu. W sierpniu ustawiła w Bradford próbne uliczne punkty poboru wody. Od września zaczęła dowozić wodę drogami, nawet z odległej Northumbrii, flotą cystern, która w szczytowym momencie rozrosła się z 200 do 700. Od października 1995 do początku stycznia 1996 roku realną możliwością były rotacyjne wyłączenia, czyli odcinanie dostaw dzielnica po dzielnicy. Zapobiegły im tylko cysterny i awaryjne prace inżynieryjne, a woda w kranach płynęła dalej.

Werdykt regulatora zapadł w czerwcu 1996 roku. Ofwat stwierdził poważne uchybienia spółki, także w ograniczaniu wycieków, i kazał jej zrezygnować z podwyżek cen wartych 40 milionów funtów. Ian Byatt z Ofwatu skrytykował też specjalną dywidendę w wysokości 50 milionów funtów, którą Yorkshire Water wypłaciła latem 1995 roku i która, jak powiedział z perspektywy czasu, była „w tych okolicznościach niewłaściwa”.

Zmiana była widoczna właśnie w wyciekach. Według starszej metodologii Ofwatu wycieki w Anglii i Walii spadły z 5112 milionów litrów dziennie w roku 1994/95 do 3294 w 1999/2000, czyli o ponad jedną trzecią w pięć lat. Według tej samej metodologii w roku 2016/17 wciąż wynosiły około 3100, niewiele mniej niż 17 lat wcześniej. Najszybszy postęp przyszedł w pięciu latach tuż po cysternach, gdy werdykt regulatora był już oficjalnie zapisany.

Ile powinien kosztować suchy rok

Susza była ekstremalna, a ograniczenia należały do narzędzi, których użycie przewidywały plany spółek. Anglia przeżyła najsuchszy lipiec w historii pomiarów. Lato w Zjednoczonym Królestwie było według wstępnych danych najgorętsze w historii, a brytyjska służba meteorologiczna Met Office obliczyła, że wywołana przez człowieka zmiana klimatu uczyniła średnią temperaturę sezonu około 130 razy bardziej prawdopodobną, przy czym liczba ta dotyczy wyłącznie upału. Jeśli chodzi o opady, Met Office podaje, że lato ściśle odpowiadało temu, jak wyglądałoby przeciętne lato w Zjednoczonym Królestwie przy globalnym ociepleniu o 3°C. Dotkliwa susza, jak zaznacza agencja, nie uruchamia automatycznie ograniczeń i nie jest sytuacją nadzwyczajną w rozumieniu ochrony ludności. Ludzie też zareagowali: w oficjalnym badaniu 88% dorosłych w Wielkiej Brytanii zadeklarowało, że w sierpniu podjęło co najmniej jeden krok, by ograniczyć zużycie wody, choć to ich deklaracje, a nie odczyty wodomierzy.

Nawet rok taki jak ten powinien zostawić margines, a do roku 2039/40 ten margines ma sprawić, by awaryjne ograniczenia zdarzały się nie częściej niż raz na 500 lat. W roku 2024/25, bardziej mokrym, audyt agencji wykazał w większości stref mniejsze nadwyżki, niż planowano, a jako przyczyny wskazał popyt wyższy od prognoz, opóźnione inwestycje w zaopatrzenie oraz wycieki wyższe, niż prognozowały plany samych spółek. Dyrektor generalny agencji Philip Duffy ujął obie strony sprawy w jednym zdaniu, gdy ogłaszano dotkliwą suszę: „Nie możemy zmienić pogody, ale spółki wodociągowe mogą działać już teraz”. Met Office spodziewa się, że lata będą coraz gorętsze i suchsze, a każde kolejne sprawi, że margines zaplanowany, a jeszcze niezrealizowany, będzie ważył więcej.

Pompy w Exebridge

Odbudowa zasobów samego Wimbleball opiera się na pozwoleniu wodnoprawnym. Od 1 listopada do 31 marca można wypompowywać z Exe w Exebridge do 150 milionów litrów dziennie i tłoczyć je z powrotem w górę, do zbiornika, ale tylko wtedy, gdy przepływ w Exe przekracza wartości minimalne na wodowskazach w Thorverton i Exebridge. Pozwolenie wydano w 1995 roku, a do czasu planu suszowego Wessex Water z 2022 roku pompy pracowały w 12 spośród lat, które od tamtej pory minęły.

Pełny zbiornik mieści 21 320 milionów litrów. 22 października było w nim 13% tej ilości, a zezwolenie suszowe wstrzymujące przepływ w Haddeo obowiązuje do 28 lutego 2027 roku. Żeby napełnić zbiornik, który latem podtrzymuje Exe, sama Exe musi najpierw zimą płynąć na tyle wysoko, by mieć wodę na zbyciu. Dla całej Anglii agencja podaje, że potrzeba co najmniej 120% średnich opadów w ciągu sześciu miesięcy od końca października, by do początku wiosny kraj wyszedł z suszy. Jej prognoza dla południowego zachodu jest warunkowa. Jeśli Devon, Kornwalia i Wyspy Scilly dostaną tej zimy opady powyżej średniej, region może do początku kwietnia 2027 roku wejść w kruchą fazę wychodzenia z suszy. Nawet wtedy, zastrzega agencja, może wkroczyć w suche miesiące 2027 roku wciąż z niedoborem wody.

Powiązane artykuły

• Kto płaci za sieć, której potrzebują centra danych?
• Pasmo górskie, które decyduje o pogodzie w Azji – i o jej wojnach
• Dlaczego rzeki są złymi granicami – i dlaczego wciąż po nie sięgamy

Dalsza lektura

Jako partner Amazon Eikleaf zarabia na kwalifikujących się zakupach. Poniższe linki do książek są linkami partnerskimi: jeśli dokonasz zakupu za ich pośrednictwem, możemy otrzymać niewielką prowizję, bez dodatkowych kosztów dla Ciebie.

Polecane filmy

Zastrzeżenie dotyczące generatywnej AI

Niektóre treści na tej stronie zostały wygenerowane i/lub zredagowane z pomocą generatywnej sztucznej inteligencji.

Media

Most Bessom, Brompton Regis – Wikimedia Commons (Fot.: Lewis Clarke, CC BY-SA 2.0)

Zapora Wimbleball – Wikimedia Commons (Fot.: Nilfanion, CC BY-SA 3.0)

Zbiornik Ardingly – Wikimedia Commons (Fot.: Kurseong Carl, CC BY-SA 2.0)

Najważniejsze źródła i bibliografia

Environment Agency. „Drought permit granted to support Wimbleball Reservoir.” GOV.UK, 8 October 2026. https://www.gov.uk/government/news/drought-permit-granted-to-support-wimbleball-reservoir

South West Water. „Current reservoir levels” (data dated 22 October 2026). https://www.southwestwater.co.uk/environment/water-resources/reservoir-levels

South West Water. „Why Wimbleball Reservoir looks low – and how that’s not a cause for concern.” 18 November 2025. https://www.southwestwater.co.uk/about-us/latest-news/why-wimbleball-reservoir-looks-low—and-how-thats-not-a-cause-for-concern

Wessex Water. „Drought Plan – Final Plan” (technical document). June 2022. https://corporate.wessexwater.co.uk/media/m2jc22dl/drought-plan-2022-technical-document.pdf

South East Water. „Reservoir levels” (figure dated 18 October 2026). https://www.southeastwater.co.uk/about/locations/reservoir-levels/

Beament, Emily (Press Association). „Parts of England in severe drought as water supplies under immense pressure.” The Irish News, 15 October 2026. https://www.irishnews.com/news/uk/parts-of-england-in-severe-drought-as-water-supplies-under-immense-pressure-L32RN5GNJRJDNIRO5AQVPWZWIE/

Defra. „Government activates plan to protect consumers as severe drought declared in parts of England.” GOV.UK, 15 October 2026. https://www.gov.uk/government/news/government-activates-plan-to-protect-consumers-as-severe-drought-declared-in-parts-of-england

Defra. „Water company bosses update National Drought Group on resilience.” GOV.UK, 20 October 2026. https://www.gov.uk/government/news/water-company-bosses-update-national-drought-group-on-resilience

Environment Agency. „What is severe drought?” Environment Agency blog, 15 October 2026. https://environmentagency.blog.gov.uk/2026/10/15/what-is-severe-drought/

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 16 to 22 October 2026.” GOV.UK, 23 October 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-16-to-22-october-2026

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 18 to 26 June 2026.” GOV.UK, June 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-18-to-26-june-2026

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 2 to 9 July 2026.” GOV.UK, July 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-2-to-9-july-2026

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 24 to 30 July 2026.” GOV.UK, July 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-24-to-30-july-2026

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 31 July to 6 August 2026.” GOV.UK, August 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-31-july-to-6-august-2026

Environment Agency. „Dry weather and drought in England: 25 September to 1 October 2026.” GOV.UK, October 2026. https://www.gov.uk/government/publications/dry-weather-and-drought-in-england-2026-summary-reports/dry-weather-and-drought-in-england-25-september-to-1-october-2026

Met Office. „Summer 2026 provisionally hottest on record for the UK.” Updated 17 September 2026. https://www.metoffice.gov.uk/about-us/news-and-media/media-centre/weather-and-climate-news/2026/summer-2026-provisionally-hottest-on-record-for-the-uk

Environment Agency. „Drought explained.” Environment Agency blog, 31 July 2023. https://environmentagency.blog.gov.uk/2023/07/31/drought-explained/

Water Industry Act 1991, section 76, „Temporary bans on use.” legislation.gov.uk. https://www.legislation.gov.uk/ukpga/1991/56/section/76

Environment Agency. „Drought: how water companies plan for dry weather and drought.” GOV.UK, updated 16 June 2025. https://www.gov.uk/government/publications/drought-managing-water-supply/drought-how-water-companies-plan-for-dry-weather-and-drought

Environment Agency. „Environment Agency secures £50,000 from Yorkshire Water.” GOV.UK. https://www.gov.uk/government/news/environment-agency-secures-50000-from-yorkshire-water

U.S. Geological Survey. „Ground Water: How Ground Water Occurs.” https://pubs.usgs.gov/gip/gw/how_b.html

British Geological Survey. „Groundwater drought.” https://www.bgs.ac.uk/groundwater/flooding-and-drought/groundwater-drought/

Thames Water. „Thames Water updates on drought response, reservoir levels and leakage action.” 18 August 2026. https://www.thameswater.co.uk/news/2026/aug/thames-water-updates-on-drought-response-reservoir-levels-and-leakage-action

Environment Agency. „England faces 5 billion litre public water shortage by 2055 without urgent action.” GOV.UK, 17 June 2025. https://www.gov.uk/government/news/england-faces-5-billion-litre-public-water-shortage-by-2055-without-urgent-action

Environment Agency. „Water resources 2024 to 2025: analysis of the water industry’s annual water resources performance.” GOV.UK, 18 November 2025. https://www.gov.uk/government/publications/water-resources-2024-2025-analysis-of-the-water-industrys-annual-water-resources-performance/water-resources-2024-to-2025-analysis-of-the-water-industrys-annual-water-resources-performance

Ofwat. „Long-term leakage data trend” (leakage dataset). June 2025. https://www.ofwat.gov.uk/wp-content/uploads/2025/06/EXT_Long-term-leakage-data-trend-1.xlsx

Independent Water Commission. „Final Report.” 21 July 2025. https://assets.publishing.service.gov.uk/media/687dfcc4312ee8a5f0806be6/Independent_Water_Commission_-_Final_Report_-_21_July.pdf

Environment Agency, Ofwat and Natural Resources Wales. „Water resources planning guideline.” GOV.UK, updated 16 June 2026. https://www.gov.uk/government/publications/water-resources-planning-guideline/water-resources-planning-guideline

Defra. „Government steps in to build first major reservoirs in 30 years.” GOV.UK, 29 May 2025. https://www.gov.uk/government/news/government-steps-in-to-build-first-major-reservoirs-in-30-years

Northumbrian Water Ltd. „Annual Performance Report, year ended 31 March 2017.” https://www.nwg.co.uk/globalassets/corporate/nw-annual-performance-report-final.pdf

Havant Borough Council. „Havant Thicket Reservoir.” https://www.havant.gov.uk/planning/major-projects/havant-thicket-reservoir

Ofwat. „PR24 final determinations: sector summary” (revised). 2025. https://www.ofwat.gov.uk/wp-content/uploads/2025/04/PR24-FD-sector-summary-revised.pdf

Williams, Holly (Press Association). „Thames Water among suppliers set to be allowed to hike bills to boost spending.” The Irish News, 13 August 2026. https://www.irishnews.com/news/uk/thames-water-among-suppliers-set-to-be-allowed-to-hike-bills-to-boost-spending-2YIR37JH4JKZXGTSN6JPAWDHTI/

Williams, Holly (Press Association). „Water firms set to return £240m to customers by 2030 for poor performance.” The Irish News, 14 October 2026. https://www.irishnews.com/news/uk/water-firms-set-to-return-240m-to-customers-by-2030-for-poor-performance-XZ4U2AFS2JIURK5SHWL5Z7GUWE/

Environment Agency. „National Framework for Water Resources 2025,” appendix B, „Water resources modelling.” GOV.UK, 17 June 2025, updated 27 August 2026. https://www.gov.uk/government/publications/national-framework-for-water-resources-2025-water-for-growth-nature-and-a-resilient-future/appendix-b-water-resources-modelling-national-framework-for-water-resources-2025

Environment Agency. „National Framework for Water Resources 2025,” chapter 3, „How much additional water we need.” GOV.UK, 17 June 2025, updated 27 August 2026. https://www.gov.uk/government/publications/national-framework-for-water-resources-2025-water-for-growth-nature-and-a-resilient-future/3-how-much-additional-water-we-need-national-framework-for-water-resources-2025

Robinson, Sophie (Press Association). „Met Office issues amber wind warning for parts of south-west England.” The Irish News, 21 October 2026. https://www.irishnews.com/news/uk/met-office-issues-amber-wind-warning-for-parts-of-south-west-england-X3OA5Y2KSJNCHGNZC2OP7ZH5OA/

Greenaway, Aaron. „Storm Austen hits Cornwall: The latest updates and all you need to know.” The Post (Cornwall), 22 October 2026, with live updates on 23 October 2026. https://www.thepost.uk.com/news/storm-austen-hits-cornwall-the-latest-updates-and-all-you-need-to-know-966196

MacLeod, Alexander. „Drought Forces Britons To Keep Dry Upper Lip.” The Christian Science Monitor, 23 August 1995. https://www.csmonitor.com/1995/0823/23061.html

Harrison, Michael. „Ofwat 'fines’ Yorkshire Water £40m.” The Independent, 4 June 1996. https://www.independent.co.uk/news/business/ofwat-fines-yorkshire-water-pounds-40m-1335433.html

Jones, Ian (Press Association). „’Nine in 10′ adults cut back on water use as drought continues.” The Irish News, 18 September 2026. https://www.irishnews.com/news/uk/nine-in-10-adults-cut-back-on-water-use-as-drought-continues-RPLLSZTMGVPQFBULSVK5Q7OIGM/